De Almachtige

Verneder u dan onder de krachtige hand van God, ... 1 Petrus hfdst 5 vers 6.

God is almachtig, dat weet iedereen die ernstig over God heeft nagedacht. Er moet een
Schepper zijn. Die Schepper moet de almachtige God zelf zijn. Maar hier in dit verband, is niet zozeer Gods macht als Schepper bedoeld als wel Zijn macht als Regeerder van alle dingen. Straks zal Hij Zijn grote heerlijkheid openbaren, de Zijnen volmaken, bevestigen, sterken en grondvesten. Nu is het nog niet zover: God vraagt van ons om de positie in te nemen die Christus op aarde innam, in vernedering. Maar dan wel onder Gods krachtige hand! Die krachtige hand geeft ons zekerheid: ‘Hij zorgt voor u’ (vs.7). Onder mensen is het gewoonte alles zelf te regelen, om voor je eigen zaakjes op te komen. ‘Zorg voor jezelf, want een ander zal het niet doen,’ zeggen de mensen. Bij God is dat anders. Hij wil dat de Zijnen het karakter tonen dat de Heer Jezus liet zien: nederigheid, dienst zonder erop te letten of we voldoende erkenning krijgen. En onze persoonlijke noden dan, als anderen misschien onvoldoende zorg voor ons hebben? Wat een enorme troost: Hijzelf zorgt voor ons. Wat zouden we ooit klagen over een tekort aan aandacht met zo’n
Zorger?
Lees 1 Petrus 5 : 1 - 7.
Groetjes,
<>< Pieter.

Lijden en verheerlijken.

Als iemand echter als christen lijdt, laat hij zich daarvoor niet schamen, maar God in dit opzicht verheerlijken. 1 Petrus hfdst.4 vers 16.
Wie de wil van de Heere doet, vindt strijd en lijden op zijn weg, maar is tevens verzekerd dat het lijden van nu niet waard is vergeleken te worden met de heerlijkheid die op ons wacht (Rom. 8:18). Als we moeten lijden om Christus’ wil, bevinden we ons op de goede weg. En als dat lijden openbaar wordt, hoeven we ons helemaal niet te schamen. God heeft welgevallen gevonden in Zijn Zoon. Moeten wij ons dan schamen als we Hem belijden? Hij heeft zoveel voor ons gedaan! Hij heeft voor ons de weg geopend tot de Vader. Laat het een eer voor ons zijn voor Hem te lijden. Na lijden komt verblijden!
‘het oordeel begint bij het huis van God’ (vers 17). Hoe makkelijk praten mensen over zonden, zonder te beseffen dat er een God is die oordeelt. Maar wat nog erger is: hoe makkelijk verdragen christenen zonde in hun leven. Terwijl God juist in hen, die Zijn huis vormen, niet kan verdragen dat er ongehoorzaamheid is. Door Petrus waarschuwt God de lezers dat juist gelovigen ‘de vuurgloed van de beproeving’ moeten verwachten. Niet om hen ten val te brengen, vanzelfsprekend, maar om openbaar te maken wat er in hen is. Wordt dan ook Christus in u zichtbaar?
Lees 1 Petrus 4:12-19.
Groetjes,
<>< Pieter.

En wat om middernacht?

Maar te middernacht klonk een geroep: Zie, de bruidegom! Gaat uit, hem tegemoet! Mattheüs hfdst.25 vers 6.
Deze middernacht komt alsmaar dichter en het keerpunt in deze welbekende gelijkenis van de tien maagden is een geroep in het duister. Er wordt heel wat geroepen (of zelfs geschreeuwd) in deze wereld, meestal om de aandacht op zichzelf te vestigen. Degene die hier roept, blijft echter anoniem. Hij vestigt slechts de aandacht op degene die eraan komt, de bruidegom. Zou er niet een keerpunt kunnen komen in het leven van veel mensen als wij een duidelijk geluid gaven over onze Bruidegom? En dan, precies zoals hier, niet alleen over Zijn komst, maar over Zijn Persoon, over Hemzelf, De Bruidegom! Jezus die mijn ziel bemint! Dat hoort het getuigenis van een christen te zijn: zélf op de achtergrond blijven en Hém op de voorgrond plaatsen. Het christendom is goed begonnen: mensen bekeerden zich van de afgoden om de levende en waarachtige God te dienen en uit de hemelen Zijn Zoon te verwachten! (1 Thess. 1:9,10). Helaas ebde die verwachting al spoedig weg. Er bleef van het dienen van God vaak weinig over. Dikwijls was er zelfs geen sprake meer van echte bekering. Een oppervlakkig christendom was wat overbleef. Vandaag is die toestand niet beter. Toch wil de Geest van God u en mij wakker schudden om weer te gaan leven in de verwachting
van de wederkomst van Jezus Christus!
Lees Mattheüs 25:1-13.
Groetjes,
<>< Pieter

Bidden.

Bidt onophoudelijk. 1Thessalonikers hfdst.5 vers 17.
Eenvoudig duidelijk en toch soms zo moeilijk. Is er een dag in een christen leven waarin we Hem niet nodig hebben? Misschien niet dat u moet bidden dat uw vlucht voor uw vervolgers niet in de winter of op de sabbat valt. Er zijn heel wat grotere en kleinere verdrukkingen in het leven van Gods kinderen. En altijd zal de Heer dan een gebed in het hart van de Zijnen leggen – met de uitdrukkelijke bedoeling om door de verhoring daarvan Zijn nabijheid en Zijn liefde aan ons te laten merken. Dan stijgt de lofprijs op in een hart dat beroerd is door Hem Zelf. De gelovigen in de zwaarste verdrukking die straks aan Christus’ komst voorafgaat, zullen dat ervaren; en voor ons is Hij Dezelfde! ‘Zie, Ik heb het u voorzegd.’ Deze woorden van de Heer Jezus hebben in dit gedeelte van Mattheüs 24 vooral betrekking op de vervolgingen die het volk Israël, en met name de gelovige getrouwen onder dit volk, zullen meemaken. We mogen dit woord van de Heer zelf echter toepassen op alles wat Hij heeft gezegd en voorzegd. De Heer heeft ons in Zijn Woord zoveel beloften gegeven, dat je er stil van wordt als je ze leest. Soms vraag je je af: kan dat allemaal? Vergeving van zonden ontvangen, behouden worden van het oordeel, eeuwig leven ontvangen, een Heer hebben die altijd voor je zorgt; eens met Hem regeren? Ja, dat alles kan! Want Hij heeft het gezegd.
Lees Mattheüs 24:15-28.
Groetjes,
<>< Pieter

het juiste onderzoek

Jezus nu antwoordde en zei tot hen: U dwaalt, daar u de Schriften niet kent, noch de kracht van God. Mattheüs hfdst.22 vers 29.
De Heer Jezus is ook hier 'to the point' in zijn antwoord op dit soort vragen van zijn tegenstanders en van de ‘gezonde leer’. Hij gaat niet in discussie. Hij toont ze wat hun échte probleem is, nl.: ‘U kent de Schriften niet.’ Hij antwoordt hun met een ‘Er staat geschreven…’ Zo moeten wij hen ook tegemoet treden. Maar kennen wij de Schriften? Zeggen wij niet vaak (zonder blikken of blozen): ‘Ik ben niet zo goed thuis in de Bijbel…’ Is dat eigenlijk niet een schande! Trouw het Woord van God lezen, onderzoeken, ernaar luisteren en ernaar handelen, dat is de normale omgang met de Schriften voor een christen. In dit gedeelte wordt de Heer Jezus opnieuw een strikvraag gesteld, ditmaal over de opstanding. Mattheüs vertelt er meteen bij dat de vraagstellers zelf helemaal niet in een opstanding geloven. Jezus gaat dan ook niet met hen redetwisten, maar verwijst hen naar ‘hun eigen’ Schriften, die ze in dit opzicht, uit ongeloof, bewust negeerden. God bleef Zichzelf in de Schriften namelijk de God van Abraham, de God van Izaak en de God van Jakob noemen, ook nadat deze mannen al lang gestorven waren. Hij bleef hun God, want Hij, de levende God, is niet een God van doden, maar van levenden. Daarom is Hij ook in staat mensen uit de graven te laten opstaan. Alle reden om daarover versteld te staan!
Mattheüs 22:23-33

JOHANNES 3:16 Een tekst die veel groots laat zien:

JOHANNES 3:16

Alzo - de grootste mate
lief - de grootste toewijding
heeft God - de grootste Persoon
de wereld gehad - de grootste uitgebreidheid
dat Hij - de grootste Gever
Zijn eniggeboren - de grootste exclusiviteit
Zoon - het grootste geschenk
gegeven heeft - de grootste daad
opdat een ieder - de grootste reikwijdte
die in Hem - de grootste Helper
gelooft - de grootste eenvoud
niet verloren ga - de grootste bewaring
maar - de grootste tegenstelling
eeuwig - de grootste tijdsduur
leven - het grootste bezit
hebbe - de grootste zekerheid

Sidney Wilson

Wegwijzers naar de hemel

Roadsigns to Heaven
1. You are a sinner.

God has created us to go one way and we have gone another. It started right with Adam in the garden and has continued to us today. To get to heaven you must believe that you have sinned. Romans 3:23 says that “all have sinned and fall short of the glory of God.”

2. Our sin has a price to pay.

Heaven is a holy place. Sin will not get in. No one, on their own merits, is ready for heaven. Romans 6:23 reads “For the wages of sin is death, but the gift of God is eternal life in Christ Jesus our Lord.” You must believe that you owe God a debt.


3. Christ paid that price. The price is death. Jesus died for you. It’s as direct as that. Romans 5:8 tells us that God showed us His love for us “in that while we were still sinners, Christ died for us.” There is an exit sign on the road to destruction; it is Christ’s payment for your sins on the cross.

4. You must trust Him.

The Bible says that you receive His gift of eternal life when you trust in Him. Romans 10:9 says, “If you confess with your mouth the Lord Jesus and believe in your heart that God has raised Him from the dead, you will be saved.” Notice in this verse that confessing is not just with your mouth (saying some magic words in a prayer). If you will truly forsake all other loves and trust in what He did for you at Calvary, you will be saved. Yield your allegiance to Him.

This is the road to heaven according to the promises of a God who never lies. You have been given directions to a wonderful place. I hope to see you there one day.

Gevonden bij Maple Grove Bible Church

Het huwelijk is van God

Hij zei tot hen: Mozes heeft om de hardheid van uw harten u toegestaan uw vrouwen te verstoten; van het begin af is het echter niet zo geweest. Mattheüs hfdst.19 vers 8
De Farizeeërs komen nog maar eens bij de Heer Jezus om Hem met hun sluwe vragen te verzoeken. ‘Is het een man geoorloofd zijn vrouw te verstoten om iedere reden?' Zo kijken de ongelovigen ook vaak tegen het christendom aan: alleen maar dingen dienniet mogen. Maar zij die de Heer Jezus als hun Heer en Heiland kennen, doen maar al te graag wat de Schrift zegt, zoals vers 4b-5 ons vertelt – niet omdat het ‘moet’, maar omdat ze God liefhebben. Net als de Heer Jezus Zelf. Hij vroeg nooit: ‘Is het geoorloofd…?’ Hij kende de Bijbel, wist wat God van Hem vroeg en wilde dat graag doen: ‘Zie, Ik kom om uw wil te doen, o God…’ De Heer Jezus geeft hier uitleg over het huwelijk. Onomstotelijk toont Hij aan, dat de oorsprong van het huwelijk bij God ligt. Het is geen menselijk idee, maar een instelling van God Zelf. Hij heeft het huwelijk ingesteld als een onverbrekelijke band tussen man en vrouw. ‘Daarom zal een man vader en moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen en die twee zullen tot één vlees zijn.’ Dit toont aan dat er met het huwelijk een nieuwe eenheid is ontstaan, die des te hechter is als God de derde partij daarin mag zijn. Tegelijkertijd laat de Heer hier zien, dat een man en vrouw die door het huwelijk aan elkaar verbonden zijn, niet behoren te scheiden.
Lees Mattheüs 19:1-12.
Groetjes,
<>< Pieter.

Kerstmis zonder vrees

een stem uit de wolk, die zei: Deze is mijn geliefde Zoon, in Wie Ik welbehagen gevonden heb, hoort Hem. Mattheüs hfdst.17 vers 5b.
Als Petrus op de berg onnadenkend de Heer Jezus op één lijn stelt met Mozes en Elia, grijpt de Vader in en roept: ‘Deze is Mijn geliefde Zoon, in wie Ik welbehagen gevonden heb.’ Wat moet het voor de Vader een geweldige beslissing zijn geweest om Zijn Zoon naar de aarde te zenden! Wij zullen daar deze winter weer in het bijzonder aan denken. Maar Hij deed het voor u en voor mij, omdat Hij in mensen een welbehagen heeft. Ondanks het feit, dat wij tegen Hem gezondigd en Hem onteerd hebben. Als we daar goed over nadenken, zullen we de lofrpijs aan God deze week op een nieuwe wijze meezingen. Als we vandaag de dag de kranten lezen en de nieuwsberichten volgen, dan is er alle reden bevreesd te zijn. De wereld wordt bedreigd door grote natuurrampen, oorlogen, hongersnoden en dodelijke ziekten. Het lijkt wel of de wetenschappers en de politici ook geen oplossing meer weten. Zouden we hier ooit nog heelhuids uitkomen? Waar kunnen we de nodige moed vandaan halen om door te gaan? Wie zijn vertrouwen op de Heer Jezus heeft gesteld, heeft op die beide vragen een positief antwoord. Hoe groot de problemen ook zijn, in de wereld of in ons eigen leven, de Heer Jezus is altijd groter. Elke dag wil Hij bij ons komen en ons aanraken. Waarvoor zouden we dan nog vrezen?
Lees Mattheüs 17:1-13.

Zó kostbaar zijn we

Hebt u dit alles verstaan? Zij zeiden tot Hem: Ja. Mattheüs hfdst.13 vers 51.
Lezen wat Jezus zegt is goed, maar het verstaan is het betere. De schat, die Hij gevonden had en die ene zeer kostbare parel die Hij vond hadden zo’n grote waarde voor Hem, dat Hij alles verkocht, van zich wegdeed, wat Hij had om ze te bezitten. De Heer Jezus laat hiermee zien dat wij zoveel waarde voor Hem bezitten dat Hij voor ons al de heerlijkheid van de hemel wilde prijsgeven: Hij wilde mens worden op aarde. Maar de Heer Jezus ging zelfs nog verder. Hij wilde niet alleen alles geven wat Hij bezat, maar Hij wilde Zichzelf geven. Wat een enorme liefde had onze Heiland! De koopman die mooie parels zoekt, is de Heer Jezus Zelf. De kostbare parel die Hij vindt, is Zijn Kerk. Uit de ‘volkerenzee’ wordt zij bijeenvergaderd, of zoals Jakobus zegt: ‘… hoe God in het eerst erop heeft toegezien uit de volken een volk aan te nemen voor zijn naam.’ (Hand. 15:14). Om Zijn Kerk, Zijn Gemeente, te vinden, moest de Heer Jezus uit de hoogste hemelen neerdalen tot in de diepste diepten. Hij moest arm worden, ‘ging heen en verkocht al wat Hij had, en kocht die’. Evenals God in de toekomst van het berouwvolle Israël kan zeggen ‘omdat gij kostbaar zijt in Mijn ogen en hooggeschat en Ik u liefheb’, kan de Heer Jezus Zijn Gemeente een kostbare parel noemen.
Mattheüs 13:44-52

Wisdom

Been Thinking About: Wisdom
(an article by RBC Ministries President Mart De Haan)
According to Buddhist folklore, two traveling monks reached a river where they met a young woman. Wary of the current, she asked if they could carry her across. One of the monks hesitated, but the other quickly picked her up onto his shoulders, transported her across the water, and put her down on the other bank. She thanked him and departed. As the monks continued on their way, the one was brooding and preoccupied. Unable to hold his silence, he spoke out. "Brother, our spiritual training teaches us to avoid any contact with women, but you picked that one up on your shoulders and carried her!" "Brother," the second monk replied, "I set her down on the other side, while you are still carrying her."
A Question of Wisdom—The insight of the second monk raises an interesting question for followers of Christ. If we acknowledge examples of moral and spiritual insight in another religion, do we weaken our case for the distinctiveness of our own faith?
I ask the question because I believe we actually strengthen our case by seeing that one of the things the Bible does is help us see wisdom outside of its own pages. By being our inspired standard for wisdom, the Bible shows how to recognize (1) natural, (2) religious, and (3) moral insights in the world around us. Most important, the Scriptures show us how these first three kinds of wisdom can help us see our need for (4) the redemptive wisdom of the cross.
Let's take a closer look at how the first three kinds of wisdom can help us build bridges to those outside of our faith, without compromising the distinctiveness of Christ in the process.
Natural Wisdom—The Old Testament book of Proverbs gives us examples of practical insights that abound in the cultures and religions of the world. Solomon's wisdom shows us how to learn from the animals, from agriculture, and from personal reflection on how life works. Many of his wise sayings illustrate the value of a natural wisdom that can also be found in other religions.
Wise is the one who is not too big to learn from the ant (Proverbs 6:6-8).
The most important battles are fought in the mind (Proverbs 16:32; 25:28).
A benefit of such natural wisdom is that it can help anyone live a more thoughtful life. A downside is that natural wisdom does not by itself give us hope in a world where all of our accomplishments are subject to change and loss (Ecclesiastes 1:1-11).
Religious Wisdom—People of many cultures have found it difficult to think that the wonders of the natural world have no counterpart on the other side of death. As a result, many religions have tried to give their followers hope beyond the grave. While the following quotes are from the Bible, they have parallels in other religious systems.
Those who hope only in this life are destined for despair (Ecclesiastes 2:15-20).
Nothing is more relevant than the eternal (Ecclesiastes 12:13-14).
By believing in life after death, people of many religions have found courage to make sacrifices for a better world beyond. But eternal perspectives have also been a problem. By minimizing the importance of this life, many have wasted the earth's resources, waged unnecessary wars, and sacrificed their lives at the expense of others. Religious wisdom does not make people good merely by offering the hope of immortality.
Moral Wisdom—From Moses to Jesus, the Scriptures show that spirituality without morality can result in everything from false gods to religious exploitation of the poor. According to the Bible, moral wisdom is so important that our Creator wrote His laws not only in stone, but also in our hearts (Romans 2:14-15). The result is that the Bible resonates with a universal human conscience when it says things like,
Do to others as you would have them do to you (Matthew 7:12).
Don't return evil for evil but overcome evil with good (Romans 12:21).
Once again, however, we are faced with an insight that is incomplete. When we think about the moral wisdom of love, our problem is not so much in knowing but in doing. No matter how much we want to love, we easily slide into self-centered thinking that causes us to hurt and be hurt. None of us gives or receives as much love as our hearts long for.
Redemptive Wisdom—Because we are all wounded people, we need more than natural, religious, and moral wisdom to do the right thing. We need a redemptive insight to help us deal with the wrongs we have done to others and that others have done to us.
This was the kind of wisdom Jesus offered when He stepped into our broken world and said,
"Come to Me, all you who labor and are heavy laden, and I will give you rest" (Matthew 11:28).
Those who are well don't need a doctor, but those who are sick. I have not come to call good people, but sinners to repentance (Mark 2:17).
Christ's invitation to hurting, helpless people was not new. For centuries, Jewish prophets had been declaring that the most high God lives not only in the heavens but also in the dark valleys of crushed and shattered people who recognize their desperate need of Him (Psalm 34:18; Isaiah 57:15).
What was new with Christ was that at the crossroads of the world, and on the center page of human history, God unveiled the secret of His redemptive wisdom. By an act of immeasurable love, our Creator became our substitute, dying in our place, for our sin (1 Corinthians 1:17-31).
Wisdom doesn't get more profound than this. The darkest, most tragic moment of human history became the means by which our Creator could offer us the light of His Spirit, His forgiveness, and His everlasting life.
By the redemptive wisdom of Christ, wasted, ruined, and hopeless people learn to love as they have been loved, to forgive as they have been forgiven, and to salvage as they have been salvaged.
Father in heaven, Your Son is known for rescuing the kind of people we are inclined to condemn. Something has gone terribly wrong. Please don't let us rest until we too are showing every day, and in every way, the redemptive wisdom of the cross.



Feel free to pass along this newsletter to your family and friends.

If you don't know GOD, don't make stupid remarks!!!!!!

Don't make stupid remarks about God
!!!!
A United States Marine was attending some college
courses between assignments. He had completed missions
In Iraq and Afghanistan . One of the courses had a professor
who was an avowed atheist, and a member of the ACLU.

One day the professor shocked the class when he came in.
He looked to the ceiling and flatly stated, GOD if you are real
Then I want you to knock me off this platform. I'll give you exactly
15 min.' The lecture room fell silent. You could hear a pin drop.
Ten minutes went by and the professor proclaimed, 'Here I am
GOD, I'm still waiting.'

It got down to the last couple of minutes when the Marine got
Out of his chair, went up to the professor, and cold-cocked him;
Knocking him off the platform. The professor was out cold.
The Marine went back to his seat and sat there, silently.

The other students were shocked and stunned, and sat there
Looking on in silence. The professor eventually came to,
Noticeably shaken, looked at the Marine and asked, 'What
In the world is the matter with you? 'Why did you do that?'
The Marine calmly replied, 'GOD was too busy today protecting
American soldiers who are protecting your right to say stupid
Stuff and act like an idiot. So He sent me.'

The classroom erupted in cheers!

... And so did I...
Have a wonderful day

Het verhaal van drie bomen.

Geen idee van waar dit komt, maar lees het even door.

Het verhaal van drie bomen

Het is het verhaal van het trotse streven van een olijfboom, een eik en een dennenboom
Elk van de drie bomen had de grote droom om iets speciaal te worden in het leven. De olijfboom had de droom om een fijn bewerkte schatkist te worden. Hij wilde het goud, zilver en de kostbaarste juwelen vasthouden. Op een dag koos de houthakker uit alle olijfbomen net die ene uit en hakte die om. De olijfboom was aangedaan en verwachtingsvol. Maar terwijl de hout bewerkers bezig waren besefte de olijfboom dat ze geen prachtige schatkist van hem maakten, maar een voederbak voor smerige stinkende dieren. Zijn hart was gebroken, zijn droom aan stukken. Hij voelde zich waardeloos en vernederd.

Eveneens de eikenboom. Hij droomde om ooit deel uit te maken van een prachtig groot schip die belangrijke koningen zou brengen naar de andere kant van de oceaan. Toen de houthakker hem omhakte was hij zeer opgewonden. Maar toen de tijd verstreek realiseerde hij zich dat hij niet werd gebruikt voor een prachtig schip. Ze maakten van hem een ordinaire vissersboot. Hij was ontmoedigd en teleurgesteld.

De dennenboom die leefde op de top van een hoge berg en zijn enige droom was om altijd rechtop te staan en de mensen te herinneren aan Gods prachtige schepping. Maar hij werd geveld door de bliksem en in één seconde lag zijn droom op de grond. De houthakkers raapten hem op en smeten hem bij het sprokkelhout.

Alle drie de bomen voelden zich waardeloos. Ze waren ontmoedigd en ontgoocheld. Geen enkel van hun droom was uitgekomen.
Maar God had andere plannen met die bomen.

Jaren later…. Maria en Jozef vonden geen plaats waar hun zoontje zou geboren worden. Ten laatste vonden zij een stal, waar Jezus geboren werd en ze legden hem in een voederbak, gemaakt van….. de olijfboom. De olijfboom wilde zo graag een kostbare schat vasthouden, maar God had betere plannen. Hij mocht de grootste schat van allemaal vasthouden, de zoon van God.
Een paar jaar verstreken. Jezus groeide op. Op een dag had hij een boot nodig om aan de overkant van het meer te raken. Hij koos geen opzichtig, groot schip. Hij koos een kleine ordinaire vissersboot gemaakt van dé eik. De eik wilde belangrijke koningen naar de overkant van de oceaan brengen. Maar God had andere plannen. De eik vervoerde de Koning der koningen.
Enkele jaren later scharrelden enkele Romeinse soldaten tussen het sprokkelhout waar de gevelde dennenboom lag. De dennenboom wist dat ze hem nodig hadden voor een kampvuur. Tot zijn grote verbazing bewerkten ze hem tot enkel een grote staak overbleef. Het was aan die dennenboom dat Jezus werd genageld.
Deze boom herinnert mensen nog steeds aan Gods liefde en medegevoel voor de mensen.

Les van het verhaal:
De drie bomen dachten dat ze hun waarde verloren hadden, dat hun verhaal gedaan was, maar ze werden een integraal deel van het grootste verhaal ooit.

Wat je ook meemaakt in je leven of hoe veel ontgoochelingen je ooit tegen kwam, je waarde in Gods ogen blijft altijd dezelfde. Je zult altijd zijn oogappel blijven. Hij zal jou nooit opgeven, maar geef het zelf ook nooit op.

Groetjes,
<>< Pieter.

bewerken, vrezen en beven.

bewerkt uw eigen behoudenis met vrees en beven; Filippenzen hfdst.2 vers 12.
Het is duidelijk: de Heer Jezus is in gehoorzaamheid gestorven opdat elke knie zich voor Hem zou buigen. Het is begrijpelijk dat Gods Woord ons nu oproept om Christus’ voorbeeld na te volgen, niet in het volbrengen van het verzoeningswerk op het kruis. Daarin is Jezus uniek en dát werk is gedaan, afgewerkt; eens voor altijd. Maar wij mogen Hem navolgen in het doen van ‘Gods welbehagen’. Het is God die in ons werkt, zowel het willen als het werken, en Hij doet dat om zijn welbehagen. Wat bedoelt de Schrift hiermee? Toch niet dat wij zelf iets moeten doen om werkelijk behouden te worden. Zeker en vast niet, want dat zou betekenen dat het verlossingswerk van de Heer Jezus niet voldoende zou zijn, dus niet volbracht zou zijn. Dan had Hij ook niet op het kruis kunnen uitroepen: ‘Het is volbracht!’ Nee, Paulus schrijft: Als je weet, dat je behouden wordt door het geloof in de Heer Jezus, dan moet je dat in je dagelijks leven uitwerken, zichtbaar en hoorbaar. Je leven van elke dag moet in overeenstemming zijn met je christen-zijn. En daar werk je dus aan. Want het is God die in u werkt, zowel het willen als het werken, om zijn welbehagen.
Lees Filippenzen 2:12-18.
Groetjes,
<>< Pieter.

Jesaja 42

God hielp zijn knecht Jezus Christus (vs.1-13). Mattheüs 12:18-21 is van toepassing op onze Heer in zijn aardse bediening aan mensen in nood. Hij werd uitverkoren door God en kreeg kracht van God, zodat Hij niet ontmoedigd werd en het opgaf. Jezus Christus leefde en diende door het geloof, in het vertrouwen dat zijn Vader in zijn behoeften zou voorzien, en zo moeten wij vandaag ook leven. Zijn kracht staat ons ter beschikking. God hielp zijn knecht Israël (vs.14-25). Zwak als het was keerde het volk terug naar het land na hun jaren van ballingschap. Ze waren geestelijk blind en hardnekkig, maar God leidde hen en werkte ten behoeve van hen. God helpt ook vandaag zijn knechten. Als u tot Gods gezin behoort, staat uw Vader klaar om u te vergeven en u te herstellen. Het lijkt misschien onmogelijk om de draad weer op te pakken, maar de Heer zal voor u werken als u Hem zijn gang laat gaan. Hij kan nieuwe dingen doen (vs.9), u op nieuwe paden leiden (vs.16) en u een nieuw lied geven (vs.10).
Uit 'Elk hoofdstuk apart' van Warren W. Wiersbe.

Groetjes,
<>< Pieter.

Helemaal nieuw

En Hij die op de troon zat, zei: Zie, Ik maak alles nieuw. En Hij zei tot mij: Schrijf, want deze woorden zijn getrouw en waarachtig. Openbaring hfdst.21 vers 5.
Als God zelf zegt dat deze woorden getrouw en waarachtig zijn, dan geven we er beter onze volle aandacht aan. De hemelen en de aarde heeft God als Schepper met veel wijsheid gemaakt, iets moois en goeds. Tijdens het scheppen, telkens er weer een gedeelte af was, herhaalde Hij dat het goed was. De kroon van de schepping van God, de mens, veranderde helaas dat goede, dat mooie in de ‘warboel’ waarin wij nu leven. Gelukkig heeft God het daar niet bij gelaten. Door het lijden en sterven van de Heer Jezus heeft God voor de mens de weg terug naar Hem weer geopend. De gelovige heeft van God nieuw leven gekregen. De hele schepping zal weer nieuw gemaakt worden. Wat een toekomst! Het is een lange, droevige geschiedenis geweest, de weg van de mensheid door alle eeuwen heen. Dood, rouw, geklaag en moeite – zo wordt die geschiedenis hier in een paar woorden samengevat. Wij allen krijgen er een portie van. Maar eens komt het moment waarop God deze hele geschiedenis zal afsluiten, en bij deze ‘eerste dingen’ het opschrift zal plaatsen ‘Einde’. Hij die de Schepper is, is de Voleinder. De Alfa is ook de Omega, het Begin en het Einde. Vol verwachting zien wij ernaar uit dat Hij zal voleindigen wat Zijn hand begon.
Openbaring 21:1-8

Communicatie in onze dagen

We leven in een wereld waar de communicatie door de technologie steeds meer mogelijkheden heeft. We kunnen elkaar op allerlei manieren bereiken: te voet, met de fiets, de bromfiets, de auto, de bus, tram, trein, boot, vliegtuig, ... om maar de meest populaire manieren eens op te sommen. Ook kunnen we met elkaar spreken zonder van al die dingen gebruik te maken, dan kennen we: brief, telefoon, gsm, e-mail, internet, blogs, ... om hier ook maar even de populairste op te noemen. Dat alles is natuurlijk aan de evolutie van het kennen en kunnen van de mens afhankelijk. Ook moeten we deze middelen gebruiken om elkaar iets te kunnen meedelen. Toch zien we in de moderne samenleving een vereenzaming van de mensen optreden. Die vereenzaming loopt op door het toenemend gebruik van andere technische hoogstandjes zoals tv en pc en videogames. Ergens moeten we gaan beseffen dat we nog met andere mensen samen wonen en leven en niet te diep en teveel in ons eigen wereldje gaan leven zonder communicatie met anderen. Daar zie je maar weer eens de gevaren van het niet goed gebruiken van de moderne technologie. De noodzaak van goede communicatie toont zich meer en meer. We zien mensen die in de problemen zijn gesukkeld volledig in hun problemen kapotgaan omdat er geen communicatie was tussen hen en anderen die hen eventueel konden helpen. Ik ga hier geen psychologisch of filosofisch betoog houden, maar wel even jou aansporen om met de één of de ander weer eens meer persoonlijk contact te hebben, we leven in een samen-LEVING, dat wil zeggen dat de één met de ander LEEFT. Goede communicatie spoort uit zichzelf problemen op en brengt ze in het open zodat er geen probleem ongekend blijft. Het ligt ook aan jezelf als je één of meerdere problemen hebt om daarover met minstens één ander mens over te spreken en misschien kom je zo nog terecht bij Jezus omdat die ander Jezus kent! Want als er een probleem te groot is voor de mens is het nooit te groot voor God. Als je de weg tot God niet kent zit je met een groot tekort in je leven, dat alleen al erkennen vraagt moeite om uit je schelp te komen en met een ander te praten, God in Hoogsteigen Persoon dan. Als je dit leest en je hebt één of ander probleem waarmee je niet DURFT naar iemand te gaan, dan is er altijd Jezus die de enige weg tot God is. En geloof me, wie contact zoekt met God door Jezus komt nooit bedrogen uit. Zou Hij die hemel en aarde geschapen heeft niet jou grootste probleem kunnen helpen oplossen? Ik ben zeker van wel!

Ga vandaag nog tot Jezus in je hart en vraag Hem jou te helpen!

Vergeet niet: Jezus komt terug!

groetjes,

<>< Pieter.

Alles onder controle!

Je hoort het zo dikwijls en het is ook een gezegde dat erop wijst dat we alles in de hand hebben. Dat wijst ook dikwijls naar het verlangen van de mens om alles in de hand te hebben en God maar te laten toekijken hoe 'goed' de mens alles wel doet. Na een geschiedenis van bewijzen dat de mens het in zijn eigen helemaal niet goed kan doen, komt hij steeds weer met andere zaken naarvoor die hij ook wel best aankan zonder God. Droevig is het om vast te stellen dat de mens niet echt leert uit het verleden, maar juist dat verleden weer steeds doet herhalen.

Als we van alles één grote warboel gemaakt hebben, dan zijn er nog steeds 2 keuzes: God erbij roepen en alles door Hem laten leiden en zo te komen tot rust en vrede in ons leven met God of gewoon verder gaan met de warboel en verstikken in onze warboel zonder God.

Jezus zegt: keer je tot Mij terwijl het nog tijd is

Ik wens jullie veel 'doordenking'

Groetjes,
<>< Pieter.