Lijden en verheerlijken.

Als iemand echter als christen lijdt, laat hij zich daarvoor niet schamen, maar God in dit opzicht verheerlijken. 1 Petrus hfdst.4 vers 16.
Wie de wil van de Heere doet, vindt strijd en lijden op zijn weg, maar is tevens verzekerd dat het lijden van nu niet waard is vergeleken te worden met de heerlijkheid die op ons wacht (Rom. 8:18). Als we moeten lijden om Christus’ wil, bevinden we ons op de goede weg. En als dat lijden openbaar wordt, hoeven we ons helemaal niet te schamen. God heeft welgevallen gevonden in Zijn Zoon. Moeten wij ons dan schamen als we Hem belijden? Hij heeft zoveel voor ons gedaan! Hij heeft voor ons de weg geopend tot de Vader. Laat het een eer voor ons zijn voor Hem te lijden. Na lijden komt verblijden!
‘het oordeel begint bij het huis van God’ (vers 17). Hoe makkelijk praten mensen over zonden, zonder te beseffen dat er een God is die oordeelt. Maar wat nog erger is: hoe makkelijk verdragen christenen zonde in hun leven. Terwijl God juist in hen, die Zijn huis vormen, niet kan verdragen dat er ongehoorzaamheid is. Door Petrus waarschuwt God de lezers dat juist gelovigen ‘de vuurgloed van de beproeving’ moeten verwachten. Niet om hen ten val te brengen, vanzelfsprekend, maar om openbaar te maken wat er in hen is. Wordt dan ook Christus in u zichtbaar?
Lees 1 Petrus 4:12-19.
Groetjes,
<>< Pieter.

kwaad versus goed

maar heilig God, de Heere, in uw hart; 1Petrus hfdst3 vers 15-aanvang
Jezus is Heer, Jezus is God! Hij heeft recht op de eerste plaats in ons hart, want Hij is de Schepper van hemel en aarde en is tevens onze Verlosser. Van elk schepsel wordt gevraagd: ‘Gij zult de Heere, uw God, liefhebben met geheel uw hart en met geheel uw ziel en met geheel uw verstand en met al uw kracht.’ Van elke verloste zondaar komt daar nog eens de dank en aanbidding bij voor de verlossing. Als de Heer werkelijk zo in onze harten aanwezig is, kan dat niet onzichtbaar blijven. Dat is ook niet de bedoeling! De Heer nodigt ons uit om de vreugde die we in Hem gevonden hebben, uit te dragen in onze omgeving, in woord en daad, maar met zachtmoedigheid en een goed geweten.
‘En wie is het die u kwaad zal doen, als u navolgers bent van het goede?’ (vers 13). De inhoud van deze tekst lijkt in schrille tegenspraak met de werkelijkheid. Wat wordt er een onrecht geleden door mensen die het goede willen doen. In de wereld lijkt dan ook alles op zijn kop te staan. Kijken we naar de Heer Jezus, dan zien we hetzelfde. Hij genas melaatsen en blinden en zag om naar de verdrukten. Hij beijverde Zich voor het goede. Toch werd Hij slecht behandeld. De mensen vergolden Hem haat voor Zijn liefde. Wij worden ertoe opgeroepen Zijn voetspoor te volgen, en dat zal ook vaak lijden met zich meebrengen, lijden vanwege de gerechtigheid (vs.14).
Lees 1 Petrus 3:13-23
Groetjes,
<>< Pieter.

het oog wil ook wat

Een zachtmoedige en stille geest, die kostbaar is voor God. 1 Petrus hfdst.3v4b
‘Het oog wil ook wat!’ wordt er vaak gezegd: en de reklame speelt daar handig op in. Maar het oog heeft al zoveel tegenwoordig! Zou het niet veel verstandiger zijn om eens iets aan ons innerlijk te doen? Neem nu zachtmoedigheid. Het is een winstgevend, onvergankelijk sieraad, niet te koop maar erg kostbaar. Winstgevend omdat het aantrekkingskracht heeft; onvergankelijk omdat het eeuwigheidswaarde heeft; niet te koop omdat het van God is; en erg kostbaar omdat het voor God is. Voeg nu zachtmoedigheid bij uw geloof, om tot zegen te kunnen zijn in uw omgeving. ‘Uw sieraad moet niet bestaan in iets uiterlijks’ (vers 3a). De apostel Petrus bedoelt hier niet te zeggen dat er geen sieraden gedragen mogen worden. Maar dat het werkelijke sieraad innerlijk moet zijn, namelijk een zachtmoedige en stille geest. Een eigenschap die we bij uitstek in de Heer Jezus kunnen ontdekken. Zijn schoonheid moeten we niet uiterlijk gaan zoeken. In Jesaja 53:2 lezen we dat de Heer Jezus geen gedaante had dat wij Hem zouden hebben begeerd. Zijn schoonheid is van morele aard. Diezelfde schoonheid moge ons ook sieren.
Lees 1 Petrus 3:1-7.
Groetjes,
<>< Pieter

Rust vinden bij de Herder.

Want u was als dwalende schapen; maar u bent nu bekeerd tot de Herder en Opziener van uw zielen. 1 Petrus hfdst 2 vers 25.
De vrijgekochten door het bloed van het Lam, hebben de Heer Jezus leren kennen als Heiland en Zaligmaker. Hij is dan ook de Heer van hun leven, Hij heeft alles voor het zeggen. Maar er is meer! De Heer Jezus is ook een Herder. De dichter heeft het zo gezegd: ‘De Here is mijn herder, Hij waakt voor mijn ziel.’ Dat is een zeer troostrijke gedachte. We weten dat de vijand zo vaak een aanval doet op onze ziel, ons wil verleiden tot andere gedachten, tot ongeloof en wanhoop. Maar dan is de Heer Jezus er, die als Herder en Hoeder waakt over onze zielen. Er staat ook ‘opdat u Zijn voetsporen zou navolgen’ (vers 21). Wat kunnen we het daar moeilijk mee hebben, wanneer ons bijvoorbeeld onrecht is aangedaan, of dat zelf alleen maar denken. Je kunt er dagenlang, soms zelfs jarenlang mee worstelen. Je komt er niet mee klaar. Toch is er een weg; een weg van liefde en vergeving! De Heer Jezus heeft ons voorgedaan hoe wij in dergelijke situaties hebben te handelen. Hij schold niet terug, dreigde niet, maar vertelde alles aan Zijn hemelse Vader. Alles gaf Hij aan Hem over. Ook bad de Heer Jezus voor degenen die Hem onrechtvaardig behandelden... en wij?
Lees 1 Petrus 2:18-25.
Groetjes,
<>< Pieter.

Vrees God

Houd iedereen in ere; heb al uw broeders lief; vrees God; eer de koning. 1 Petrus hfdst. 2 vers 17.
Wellicht zouden we deze opdracht niet verwachten in deze tekst. Deze opdrachten die te maken hebben met hen die we in ons dagelijks leven moeten eerbiedigen: onze collega’s, onze buren, de broeders en zusters, en de overheid; dat is niet altijd gemakkelijk. Daarom staat er bij: ‘Vrees God.’ De Spreukendichter had al geschreven dat de vreze des Heren het begin van de wijsheid is. Als we God vrezen, als we Hem met diep ontzag liefhebben, dan kunnen we doen wat er verder in deze tekst staat. ‘Als vrijen en niet als mannen die de vrijheid misbruiken’ (vers 16). We waren het ons misschien niet bewust, maar we waren slaven van de satan, de tegenstander van God. Nu zijn we in de vrijheid gesteld. Natuurlijk mogen wij deze vrijheid niet misbruiken. Paulus zegt: ‘Zullen wij zondigen omdat wij niet onder de wet maar onder de genade zijn? Volstrekt niet!’ (Rom. 6:15). Wanneer wij Christus volgen, dan gaat God Zijn wil in onze harten schrijven. De wil van God wordt de onze. Wanneer we de wil van God doen, bewandelen wij de smalle weg. De weg is smal in die zin dat we nog maar één ding willen: de wil van God volbrengen!
Lees 1 Petrus 2:11-17.
Groetjes,
<>< Pieter.

De geweldige opdracht.

Maar u bent een uitverkoren geslacht, 1 Petr.2 vers 9 aanvang.
Petrus had al geschreven dat de gelovigen vrijgekocht waren door het bloed van de Heer Jezus. Nu laat hij zien wat een voorrecht het is, dat de Heer hen heeft uitverkoren om te behoren tot Zijn volk. Aan de ene kant krijgt de mens de opdracht om zich te bekeren, en te geloven. Aan de andere kant laat de Heer zien dat het Zijn genade is die de mens verlost. Hij verkiest. Dat is een geweldige gedachte. Als ik op mijzelf zie, dan weet ik dat er niets van terechtkomt om een heilige te zijn. Maar als ik denk aan Zijn uitverkiezende genade, kan ik zekerheid en vertrouwen hebben. Door geloof in de Heer Jezus verandert alles in ons leven. Die verandering begon met het verlangen naar de onvervalste melk, het Woord van God, om daardoor behouden te worden. We zijn, toen we geloofden, tot de Heer Jezus gekomen. Nu bouwt Hij ons tot een geestelijk huis. Als gelovigen vormen wij samen één groot gebouw. Samen mogen we de naam van onze Heer verhogen. Hij heeft ons verlost. Daarom is het belangrijk dat wij als priesters de Heer Jezus grootmaken, Hem verkondigen en aanbidden.
Lees 1 Petrus 2:1-10
Groetjes,
<>< Pieter.

Over bouwen.

Als de HEERE het huis niet bouwt, tevergeefs zwoegen zijn bouwers eraan;
Ps. 127:1a
Realiseert u zich na het lezen van deze Psalm hoe u de afgelopen week bezig bent geweest? Bouwen en bewaren is het onderwerp van Psalm 127 en dat beheerst ook ons leven. Jonge mensen bouwen aan hun carrière, hun eigen huis, hun gezin. Oudere mensen proberen alles wat ze vroeger hebben opgebouwd veilig te stellen, te bewaren. Denk allereerst aan de materiële zaken. Met hoeveel enthousiasme starten we onze opleiding, met het doel om een prima maatschappelijke positie te verwerven. We zetten ons in voor een goed huwelijk en voor een fijn gezin, en willen, als het er in zit, natuurlijk ook een eigen huis. Al onze inspanningen zijn evenwel tevergeefs als de Here niet zegent. We zijn helemaal van Hem afhankelijk, en al ons zwoegen en ploeteren leidt tot niets als Hij het niet zegent. Dat moet ons klein en nederig maken en ons leren bidden en wachten op Hem. De materiële zaken zijn echter niet de belangrijkste. Ook in geestelijke zin wordt er gebouwd. God is de grote Bouwmeester van alles. De Here Jezus heeft gezegd: Ik zal Mijn Gemeente bouwen. En de gelovigen bouwen ieder op hun manier mee aan dat huis. Paulus deed het als een wijs bouwmeester. En voor iedere gelovige geldt: Zie toe hóé u bouwt! Soms menen we in eigen kracht te kunnen werken, maar heel vaak breekt ons dan alles bij de handen af. Overweeg voor de Here of u op de goede manier bezig bent, en zo niet, maak dan een nieuwe start met Hem. Vergeet nooit dat Hij het Zijn beminden in de slaap geeft: Zijn zegen verdrijft zorg en onrust en brengt rust en vrede in uw leven.
Lees Psalm 127
schrijver onbekend.
Groetjes,
<>< Pieter.

Met wie spreek ik?

en elke geest die niet belijdt dat Jezus Christus in het vlees gekomen is, is niet uit God; 1 Johannes hfdst.4 vers 3a.
Heel wat mensen beweren iets van God te kunnen zeggen. Hoe kom je er nu achter of zulke sprekers betrouwbaar zijn of niet? Soms is de leer die ze brengen zo moeilijk te begrijpen, laat staan te weerleggen… Maar toch is het heel simpel. Als u wilt weten wat met wie u te maken hebt hebt, begin dan maar eens een gesprek over de Heer Jezus. Wanneer u merkt dat dat helemaal niet overkomt, dat de ander er eigenlijk geen interesse in heeft en maar gauw over zijn eigen stokpaardjes wil beginnen, dan weet u dat het niet klopt. Gods kinderen zijn herkenbaar doordat ze een duidelijk geluid over de Heer Jezus laten horen. ‘U bent uit God’ lezen we in vers 4. Johannes spreekt in dit gedeelte over het beproeven van de geesten. Er zijn geesten die uit God zijn en er zijn valse geesten, die spreken door de mond van valse profeten. Vóór je een geest vertrouwt, dat wil zeggen: vóór je degene kunt geloven die tot je spreekt, moet je weten met wat voor mens je spreekt. Hoe kan dat? Door zo iemand te beproeven: door datgene wat gezegd wordt te toetsen aan het Woord van God. Kan ik dat als mens? Jazeker, als ik wedergeboren ben, dan ben ik uit God geboren. Dan heb ik de Heilige Geest, en door Gods Geest kan ik de geesten onderscheiden.
Lees 1 Johannes 4:1-6.
Groetjes,
<>< Pieter.

De Vader en de Zoon.

En dit is de belofte die Hij ons heeft beloofd: het eeuwige leven. 1 Johannes hfdst.2 vers 25.
De Bijbel bevat veel beloften van God. Eén van de vele is deze: het eeuwige leven. Het is meer dan alleen maar leven zonder einde. Eeuwig is het karakter van dat leven: het is het leven van God. Hij heeft dat eeuwige leven vóór eeuwige tijden beloofd lezen we in Titus 1v2, en Hij heeft het in de volheid van de tijd geopenbaard in de persoon van de Heer Jezus schrijft Johannes 1 Joh.1v2. Maar er is ook een voorwaarde aan die belofte, het is het noodzakelijk dat wij geloven in de Zoon van God. Gods Woord laat weten ‘wie de Zoon heeft, heeft het leven!’ in 1 Joh. 5v11 en 12. Ook lezen we nog ‘Wie de Zoon belijdt, heeft ook de Vader’ hier in vers 23. Iedereen die de Heer Jezus heeft aangenomen, mag God zijn Vader noemen. Deze tekst verbindt daar feitelijk een voorwaarde aan: als je de Heer Jezus kent als je Heiland, dan dien je Hem ook te kennen als je Heer. Dan weet je ook, dat Hij niet alleen jouw Heiland wil zijn, maar ook anderen (iedereen) wil redden. En in gehoorzaamheid aan je Heer en uit liefde tot degenen die anders verloren gaan, ga je anderen laten kennis maken over de Heer Jezus, ga je Hem voor de mensen belijden en dan wordt de gemeenschap met de Vader inniger.
Lees 1 Johannes 2:18-29.
Groetjes,
<>< Pieter.

Vader!

Hebt de wereld niet lief, noch wat in de wereld is. Als iemand de wereld liefheeft, is de liefde van de Vader niet in hem. 1 Johannes hfdst.2 vers 15.
‘wereld’ is in de bijbel heel vaak in negatieve zin gebruikt. Het duidt dan het systeem aan van immoraliteit en goddeloosheid. De wereld heeft heel wat te bieden, en als gelovigen zijn we niet immuun voor haar verleidingen. Wij kunnen deze wereld, dit immorele goddeloze systeem, echter niet liefhebben, want zij heeft onze Heer en Heiland aan het kruis genageld! Bovendien is alles wat de wereld te bieden heeft slechts tijdelijk, terwijl God ons nu al kan doen genieten van de eeuwige, hemelse zegeningen! Ook lezen we ‘Gij kent de Vader’ in vers 14. Is dat niet geweldig, dat we de Vader mogen kennen? Niet zo maar een vader, maar de God en Vader van onze Heer Jezus Christus, zoals Paulus aan de Efeziërs schrijft. Hij is door het werk van de Heer Jezus op het kruis van Golgotha onze Vader geworden. Dat is, als we een kind van God zijn. Kan dat, ik mens een kind van God? Vast en zeker, wie de Heer Jezus heeft aangenomen als zijn Heiland en Verlosser, mag zich een kind van God noemen. Dat houdt dus tevens in, dat God zijn Vader is geworden en dat hij Hem zo mag kennen en aanspreken. Doe dat maar!
Lees 1 Johannes 2:12-17.
Groetjes,
<>< Pieter.

Ook voor rovers...

Hij vertrouwt op God - laat Hij Hem nu redden als Hij behagen in Hem heeft! Want Hij heeft gezegd: Ik ben Gods Zoon. Mattheüs hfdst.27 vers 43.
Toen de Heer Jezus aan het kruis hing, hebben de mensen Hem met hun hoon en spot op bijzonder kwetsende manier laten voelen hoe zij Hem verachtten. Onze gezegende Heer moest het aanhoren dat Hij gelasterd werd om wat Hij waarachtig was: de Zoon van God, de Koning van Israël en de Mens die Zijn vertrouwen volkomen op God gesteld had. Nooit was er Iemand als Hij, die de moeilijkste, de zwaarste weg ging in het volle vertrouwen dat Gods weg altijd volmaakt is. Totdat alles volbracht was, was er voor Hem geen verlossing, opdat ons een eeuwige verlossing zou worden aangebracht. ‘Toen werden met Hem twee rovers gekruisigd, één aan zijn rechterzijde en één aan zijn linkerzijde.’ Het moest gebeuren. Jesaja had het voorzegd: Hij zou onder de overtreders worden geteld. Ook David had het harteleed van de Messias aangevoeld en van Hem geschreven: ‘Wat ik niet geroofd heb, moet ik toch teruggeven.’ Hij had niets geroofd, maar aan alle mensen, vriend maar ook vijand, goed gedaan en bovenal aan God alles gegeven wat Hem toekomt aan geld, tijd, inzet, eer en verheerlijking. Hij werd met rovers gekruisigd. Wat moet het Hem pijn gedaan hebben zo’n onrecht te ervaren. Maar ook, hoe wonderlijk: Hij stierf daar om ook aan rovers Gods genade te kunnen aanbieden.
Mattheüs 27:33-44
door : anoniem
Groetjes,
<>< Pieter

Begrepen?

Jezus echter, die dit wist, zei tot hen: Waarom valt u de vrouw lastig? Want zij heeft een goed werk aan Mij verricht. Mattheüs hfdst.26 vers 10.
Maria had Christus gezalfd met het oog op Zijn begrafenis. Uit deze zalving sprak haar liefde en toewijding tot de Meester, zeker, haar aanbidding. Zij had begrepen Wie Hij was en Hem geëerd daar waar de discipelen (nog) niets begrepen van wat hun Meester zou overkomen. De Heer Jezus verdedigt haar die zo’n offer (de waarde van een jaarlijks inkomen) aan Hem had besteed. De Heer verlangt dat de blijde boodschap tot redding van zondaars dit resultaat zal heeft: aanbidding van Zijn wonderbare Persoon. Bent u al een aanbidder? Het is een soort afscheidsmaal in het huis van Simon. Er is er maar één persoon die dat daar begrijpt. Dat kost haar een fles mirre. Verkwisting, noemen de discipelen het. Nee, zegt de Heer, een heel waardevol geschenk. Zij begrijpt Mij, en probeert uit te drukken wat ze van Mij vindt. Ze leeft met Mij mee. Ze heeft mij lief. Deze vrouw is een voorbeeld. Weten ook wij wat de Heer Jezus aangenaam vindt? Leven ook wij met Hem mee? Zijn ook wij dankbaar voor wat Hij voor ons gedaan heeft? En zo ja, wat kost òns dat dan? Hoeveel tijden van bewondering kennen wij? Hoeveel minuten dankbaarheid per dag? Juist dát is kostbaar voor de Heer. Wie de Heer Jezus niet aanbidt kan de Vader niet aanbidden.
Lees Mattheüs 26:6-16.
Groetjes,
<>< Pieter.

Bidden.

Bidt onophoudelijk. 1Thessalonikers hfdst.5 vers 17.
Eenvoudig duidelijk en toch soms zo moeilijk. Is er een dag in een christen leven waarin we Hem niet nodig hebben? Misschien niet dat u moet bidden dat uw vlucht voor uw vervolgers niet in de winter of op de sabbat valt. Er zijn heel wat grotere en kleinere verdrukkingen in het leven van Gods kinderen. En altijd zal de Heer dan een gebed in het hart van de Zijnen leggen – met de uitdrukkelijke bedoeling om door de verhoring daarvan Zijn nabijheid en Zijn liefde aan ons te laten merken. Dan stijgt de lofprijs op in een hart dat beroerd is door Hem Zelf. De gelovigen in de zwaarste verdrukking die straks aan Christus’ komst voorafgaat, zullen dat ervaren; en voor ons is Hij Dezelfde! ‘Zie, Ik heb het u voorzegd.’ Deze woorden van de Heer Jezus hebben in dit gedeelte van Mattheüs 24 vooral betrekking op de vervolgingen die het volk Israël, en met name de gelovige getrouwen onder dit volk, zullen meemaken. We mogen dit woord van de Heer zelf echter toepassen op alles wat Hij heeft gezegd en voorzegd. De Heer heeft ons in Zijn Woord zoveel beloften gegeven, dat je er stil van wordt als je ze leest. Soms vraag je je af: kan dat allemaal? Vergeving van zonden ontvangen, behouden worden van het oordeel, eeuwig leven ontvangen, een Heer hebben die altijd voor je zorgt; eens met Hem regeren? Ja, dat alles kan! Want Hij heeft het gezegd.
Lees Mattheüs 24:15-28.
Groetjes,
<>< Pieter

De Meester en de volgelingen

want een is uw Meester, en u bent allen broeders. Mattheüs hfdst.23 vers 8.
Een duidelijk woord van de Heer Jezus, ook weer naar ons toe: ‘Eén is uw Meester.’ Dat zou vandaag over onze hoofden heen kunnen klinken. Beamen we Hem als onze ene meester? Natuurlijk, en van harte. Maar dat heeft uiteraard zijn gevolgen. Hij heeft het dan echt voor het zeggen in ons leven! Dan is Hij onze Meester! Alleen Zijn voorbeeld telt, alleen Zijn Woord is het ware. En erkennen we elkaar ook als broeders. Ook die broe(de)r, of zus(ter) die u onjuist behandeld heeft? ‘Vergeeft elkander gelijk ook de Heee u vergeven heeft…’ Deze woorden spreekt de Heer Jezus niet uit om werknemers op te zetten tegen hun werkgever. Integendeel, de Bijbel spreekt op meerdere plaatsen duidelijk uit dat knechten hun meesters dienen te gehoorzamen. De Heer Jezus spreekt hier over bepaalde mensen die zichzelf graag ‘Rabbi’ – meester – laten noemen. Dat is fout. We moeten geen meesters willen zijn, maar dienstknechten van dé Meester en zo ook elkaar dienen. Als de Heer Jezus in Bethanië komt, zegt Martha tegen Maria: ‘De Meester is daar en Hij roept je.’ Maria staat dan direct op. Zó moet onze houding zijn: Hij is onze Meester en wij zijn gehoorzame volgelingen.
Lees Mattheüs 23:1-12.
Groetjes,
<>< Pieter.

het juiste onderzoek

Jezus nu antwoordde en zei tot hen: U dwaalt, daar u de Schriften niet kent, noch de kracht van God. Mattheüs hfdst.22 vers 29.
De Heer Jezus is ook hier 'to the point' in zijn antwoord op dit soort vragen van zijn tegenstanders en van de ‘gezonde leer’. Hij gaat niet in discussie. Hij toont ze wat hun échte probleem is, nl.: ‘U kent de Schriften niet.’ Hij antwoordt hun met een ‘Er staat geschreven…’ Zo moeten wij hen ook tegemoet treden. Maar kennen wij de Schriften? Zeggen wij niet vaak (zonder blikken of blozen): ‘Ik ben niet zo goed thuis in de Bijbel…’ Is dat eigenlijk niet een schande! Trouw het Woord van God lezen, onderzoeken, ernaar luisteren en ernaar handelen, dat is de normale omgang met de Schriften voor een christen. In dit gedeelte wordt de Heer Jezus opnieuw een strikvraag gesteld, ditmaal over de opstanding. Mattheüs vertelt er meteen bij dat de vraagstellers zelf helemaal niet in een opstanding geloven. Jezus gaat dan ook niet met hen redetwisten, maar verwijst hen naar ‘hun eigen’ Schriften, die ze in dit opzicht, uit ongeloof, bewust negeerden. God bleef Zichzelf in de Schriften namelijk de God van Abraham, de God van Izaak en de God van Jakob noemen, ook nadat deze mannen al lang gestorven waren. Hij bleef hun God, want Hij, de levende God, is niet een God van doden, maar van levenden. Daarom is Hij ook in staat mensen uit de graven te laten opstaan. Alle reden om daarover versteld te staan!
Mattheüs 22:23-33

Het huwelijk is van God

Hij zei tot hen: Mozes heeft om de hardheid van uw harten u toegestaan uw vrouwen te verstoten; van het begin af is het echter niet zo geweest. Mattheüs hfdst.19 vers 8
De Farizeeërs komen nog maar eens bij de Heer Jezus om Hem met hun sluwe vragen te verzoeken. ‘Is het een man geoorloofd zijn vrouw te verstoten om iedere reden?' Zo kijken de ongelovigen ook vaak tegen het christendom aan: alleen maar dingen dienniet mogen. Maar zij die de Heer Jezus als hun Heer en Heiland kennen, doen maar al te graag wat de Schrift zegt, zoals vers 4b-5 ons vertelt – niet omdat het ‘moet’, maar omdat ze God liefhebben. Net als de Heer Jezus Zelf. Hij vroeg nooit: ‘Is het geoorloofd…?’ Hij kende de Bijbel, wist wat God van Hem vroeg en wilde dat graag doen: ‘Zie, Ik kom om uw wil te doen, o God…’ De Heer Jezus geeft hier uitleg over het huwelijk. Onomstotelijk toont Hij aan, dat de oorsprong van het huwelijk bij God ligt. Het is geen menselijk idee, maar een instelling van God Zelf. Hij heeft het huwelijk ingesteld als een onverbrekelijke band tussen man en vrouw. ‘Daarom zal een man vader en moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen en die twee zullen tot één vlees zijn.’ Dit toont aan dat er met het huwelijk een nieuwe eenheid is ontstaan, die des te hechter is als God de derde partij daarin mag zijn. Tegelijkertijd laat de Heer hier zien, dat een man en vrouw die door het huwelijk aan elkaar verbonden zijn, niet behoren te scheiden.
Lees Mattheüs 19:1-12.
Groetjes,
<>< Pieter.

zoals kinderen

en (Jezus) zei: Voorwaar, Ik zeg u: als u niet verandert en wordt als de kinderen, zult u het koninkrijk der hemelen geenszins binnengaan. Mattheüs hfdst.18 vers 3.
We willen toch zo graag groot en voornaam zijn. We kunnen de vraag van de discipelen heel goed begrijpen. Het liefst zouden we een stuk boven de ander uitsteken. Maar deze gezindheid past in het geheel niet bij iemand die wedergeboren is. We kunnen zelfs niet eens ingaan in het Koninkrijk van de hemelen als we niet als kinderen ingaan. Wedergeboorte bewerkt nieuw leven, waarvan de kenmerken zijn: nederigheid, kleinheid en afhankelijkheid, net als bij een baby. God wil graag dat we als kinderen in afhankelijkheid onze hand naar Hem uitstrekken. ‘Want de Zoon des mensen is gekomen om het verlorene te behouden.’Dat is het doel van de komst van de Heer Jezus naar deze aarde. Hij, de Zoon van God, wilde Mens worden om mensen te kunnen behouden. Wij zijn gemaakt naar Gods beeld en gelijkenis. Maar daarvan was na de zondeval niet veel meer te zien. God had er echter Zijn eigen Zoon voor over om zondige mensen, die niets met Hem te maken willen hebben, te kunnen redden. Daarvoor moest Hij komen. Daarvoor moest Hij ons – u en mij – opzoeken. Het is niet Gods wil dat wij verloren gaan, maar wel dat wij gered worden. En wat wij daarvoor moeten doen? Geloof in de Heer Jezus. Geloof dat Hij voor uw zonden de losprijs betaald heeft op het kruis van Golgota. En dank Hem, loof Hem en prijs Hem.
Lees Mattheüs 18:1-11
Groetjes,
<>< Pieter.

Kerstmis zonder vrees

een stem uit de wolk, die zei: Deze is mijn geliefde Zoon, in Wie Ik welbehagen gevonden heb, hoort Hem. Mattheüs hfdst.17 vers 5b.
Als Petrus op de berg onnadenkend de Heer Jezus op één lijn stelt met Mozes en Elia, grijpt de Vader in en roept: ‘Deze is Mijn geliefde Zoon, in wie Ik welbehagen gevonden heb.’ Wat moet het voor de Vader een geweldige beslissing zijn geweest om Zijn Zoon naar de aarde te zenden! Wij zullen daar deze winter weer in het bijzonder aan denken. Maar Hij deed het voor u en voor mij, omdat Hij in mensen een welbehagen heeft. Ondanks het feit, dat wij tegen Hem gezondigd en Hem onteerd hebben. Als we daar goed over nadenken, zullen we de lofrpijs aan God deze week op een nieuwe wijze meezingen. Als we vandaag de dag de kranten lezen en de nieuwsberichten volgen, dan is er alle reden bevreesd te zijn. De wereld wordt bedreigd door grote natuurrampen, oorlogen, hongersnoden en dodelijke ziekten. Het lijkt wel of de wetenschappers en de politici ook geen oplossing meer weten. Zouden we hier ooit nog heelhuids uitkomen? Waar kunnen we de nodige moed vandaan halen om door te gaan? Wie zijn vertrouwen op de Heer Jezus heeft gesteld, heeft op die beide vragen een positief antwoord. Hoe groot de problemen ook zijn, in de wereld of in ons eigen leven, de Heer Jezus is altijd groter. Elke dag wil Hij bij ons komen en ons aanraken. Waarvoor zouden we dan nog vrezen?
Lees Mattheüs 17:1-13.

Adonai, Elohim

Simon Petrus nu antwoordde en zei: U bent de Christus, de Zoon van de levende God. Mattheüs hfdst.16 vers 16.
Wat een belangrijk getuigenis van Petrus! Het is noodzakelijk om te geloven en te belijden dat de Heer Jezus de Heiland is die kwam om zondaren te verlossen, en dat Hij de Heer, Adonai, is, die het in ons leven voor het zeggen heeft. Het is tevens van uitermate groot belang te geloven en te belijden (= zeggen en ernaar leven) dat de Heer Jezus God, Elohim, is, God de Zoon. Wie dat belijdt en Hem als Heiland heeft aangenomen, mag zich een christen noemen. Christenen zijn mensen die iets zien van de heerlijkheid van de Zoon van God. Er is sprake van vergrijzing van de kerkgangers. Steeds minder jonge mensen gaan nog naar de kerk. Wie tegenwoordig op zondagmorgen naar de kerk gaat, lijkt niet meer van deze tijd. Als je dergelijke berichten in de krant leest, bekruipt je soms het gevoel dat de kerk geen toekomst meer heeft. De Heer Jezus bouwt echter nog altijd Zijn Kerk. Ook vandaag wordt het evangelie nog verkondigd. Nog altijd worden verloste zondaars als levende stenen toegevoegd aan de Gemeente van de Zoon van de levende God. En Hij staat er garant voor dat de poorten van het dodenrijk haar niet zullen overweldigen.
Lees Mattheüs 16:13-20.
Groetjes,
<>< Pieter.

Ontnuchterend gesprek

En u hebt zo het woord van God krachteloos gemaakt ter wille van uw overlevering. Mattheüs hfdst.15 vers 6.
In de Evangeliën lezen we heel wat gesprekken van de Heer Jezus met de Farizeeën en schriftgeleerden. Telkens weer hebben deze geestelijke leiders geprobeerd Hem op een woord te vangen; zonder succes natuurlijk. Ook als ze Hem aanspreken op het feit dat de discipelen de overlevering van de ouden overtreden en met ongewassen handen eten, prikt Hij dwars door hun toch zo vroom lijkend gepraat heen. Haarscherp laat Hij zien dat zij de mensen zelfs met godsdienstige argumenten weerhouden om te doen wat God Zelf bevolen had, namelijk hun ouders te eren. Ontnuchterend toch!? De mens kan dus zo vroom zijn, dat hij ingaat tegen het Woord van God. En wie dat doet, onteert God. Op de vraag van de schriftgeleerden gaat de Heer Jezus niet in. Hij antwoordt met een wedervraag, waarmee Hij hun geweten tracht te bereiken en hun ware toestand bloot legt. Een antwoordvraag, waarmee Hij hun volledig de mond sluit. Door hun traditionele overleveringen maken zij het gebod van God krachteloos. Dan herhaalt de Heer Jezus de woorden die Jesaja in zijn tijd tot ditzelfde volk sprak: ‘Dit volk eert Mij met de lippen, maar hun hart is ver van Mij.’ Al even ontnuchterend toch!? Het is een grote zonde Gods Woord opzij te zetten ter wille van eigen verzinsels en door de mensen overgeleverde tradities.
Lees Mattheüs 15:1-9.